Up

01

سلام!

یه مشکل اساسی که وبلاگ ها و سایت های ارائه دهنده این نوع خدمات دارن اینه که با سرعت شبکه های اجتماعی خودشونو به روز نکردن متاسفانه و برای همین از رده خارج شدن تقریبا یا به زودی می شن. که خیلی تلخه انصافا.

به شخصه برای من مخصوصا کسی که با دنیای وبلاگ نویسی بزرگ شد مثل یاهو مسنجر که منسوخ شد روزی می رسه که وبلاگ ها هم قطعا منسوخ خواهند شد. هرچند پیش بینی من به اینه که کلا وب یه روزی منسوخ میشه.

به این فک میکردم که یه پلتفرمی طراحی کنم برای دیوایس های پرتابل که یک شبکه اجتماعی تمام عیار باشه با امکانات خاص برای مخاطبین خاص که البته نمی خوام وارد جزییاتش بشم اینجا.

بگذریم.

خاطره نویسی و روزنوشت کاری بود که از ۱۴ سالگی شروع کردم الانم که به نزدیکی ۲۹ سالگی رسیدم هنوزم یه حرفها و یه سری گفتارهایی وجود داره که توی هیچ شبکه مجازی دیگه آدم راحت نیست بنویسه و ترجیح میده که هویتش زیاد فاش نشه.

برای فک کنم N امین بار اینستاگراممو پاک کردم ؛ حتی کل محتویات گوشی رو هم پاک کردم و تصمیم گرفتم دوباره اینجا شروع کنم به نوشتن. هرچند این تصمیم هم خیلی گرفتم و ادامه ندادم. به علت هزاران درگیری و مشغله.

خیلی جالبه این همه تغییرات و شاید رویژن توی من در کمتر از دو سال اتفاق افتاده که برای خودمم کلی چالش شده.

من تقریبا دوسالی هست که از شهرم مهاجرت کردم به جنوب ایران و بعدش هم به تازگی به اصفهان به خاطر موقعیت کاریم.

یک شاید تحصیل کرده ای که یک کار خوب هم داره و از سلامت نسبی خوبی هم برخوردار هست که خانواده خیلی خوبی هم داره. اما شدیدا احساس خوشبختی نمی کنه.

به اهدافی که برای خودش ست کرده بوده رسیده اما وقتی کمی زمان بهش خورده دیده چیزی نیست که میخواسته.

کسی که شاید ته فلسفه خلقت انسان دیگه براش یه تکرار بیهوده و غمناک تلقی میشه. اگه بخوام ذهنمو باز کنم هزاران سوال بی پاسخ توشه که هجمه آوردن بهم و از طرفی دنیایی که به سرعت نور داره سپری میشه برامون و لمس شدن گذر عمر بر جسم و ذهن آدم و حتی غمگین تر پیرتر شدن پدر و مادرت و کاری که از دست تو ساخته نیست.

اصلا خودمم گیج گیجم این روزا.

به نقطه ای رسیدم که هیچ چیزی برام هیچ اهمیتی نداره. از خواسته ها و اهداف منظورمه.

شاید یه قدمی مهاجرت باشم و خیلی نزدیکش شدم ولی هیچ امیدی ندارم به اینکه گیریم این کارم کردی چه تضمینی هست که بعدش احساس خوشحالی کنی. یا برای ازدواج هم دقیقا همین نگاهو دارم.

خیلی زود بزرگ شدم. خیلی مسخره است. خیلی...

این دنیا خیلی غمگین و ناراحت کننده است. یه وقتایی به خودم میگم بابا زودی تموم میشه این سریالی که تو بازیگرشی با همه بال


/ 0 نظر / 12 بازدید